Çoğu yapay zeka hackathon’u neden sonuçsuz kalır ve sonuç veren bir hackathon nasıl düzenlenir?

Kazanan ekip bir kupa, şirketin genel toplantısında sahneye çıkma fırsatı ve bir alkış aldı. Demosu, yani tedarikçi sorularını yanıtlayan bir asistan, gerçekten etkileyiciydi. Kimse tedarikçi sorularının sahibinin kim olduğunu, yanıtların gerçek e-postalarda doğru olup olmadığını ya da bir sonraki adımı kimin ödeyeceğini sormadı. Bu yüzden ardından hiçbir şey olmadı.

Bir yapay zeka hackathon’u enerji ve demo üretmekte iyidir. Ertesi pazartesiyi atlatacak bir şey üretmekte ise kötüdür; tabii etkinlik en baştan bunun için kurulmadıysa: sahipleri katılan gerçek iş akışları, onaylı örnekler, her ekip için küçük bir değerlendirme seti ve kimse kod yazmadan önce kararlaştırılmış, bütçesi ayrılmış bir sonraki adıma giden yol.

Çoğu yapay zeka hackathon’u neden bir yere varmaz?

Çünkü demo üretmek için tasarlanırlar ve demo işin kolay kısmıdır. Dört kalıp tekrar eder; her birinin önceden fark edebileceğiniz bir uyarı işareti vardır:

• Boş tuval. Ekipler kendi problemlerini getirir. Uyarı işareti: sunumlar bir teknolojiyle başlar ve odada hiçbir süreç sahibi yoktur.
• Veri kargaşası. Gerçek veriler dizüstü bilgisayarlarda dolaşır. Uyarı işareti: biri etkinlikten bir hafta önce müşteri kayıtlarının “hızlıca bir dökümünü” ister.
• Alkışölçer. En iyi sunum yapan kazanır. Uyarı işareti: jüri slaytları ve canlı demoyu görür; ekibin görmediği vakalardaki sonuçları asla görmez.
• Sahipsiz demo. Kazanan bir kupa alır ama bir sonraki adım almaz. Uyarı işareti: devamını kimin finanse edeceğini ya da kimin zamanına ihtiyaç duyulacağını kimse söyleyemez.

Her birinin bir çaresi vardır ve etkinlikten önce karar verilirse her çare ucuzdur.

Problemler nasıl seçilir?

Problemleri süreç sahipleri, önceden hazırlanmış problem kartlarıyla getirir. Bir kart iş akışını, sahibini, hacmi, bir dizi gerçek örneği ve iyi sonucun nasıl olması gerektiğini belirtir; sahip de etkinliğe katılmayı taahhüt eder. Kartları her ilk proje için geçerli dört testle eleyin (sık tekrarlanma, belli sınırlar, erişilebilir veri, adı belli bir sahip) ya da varsa kullanım senaryosu önceliklendirme matrisinizle.

Temsili bir örnek, doldurulmuş bir kart:

Böyle bir kart, sahibinin bir öğleden sonrasını alır. O öğleden sonrayı kimse ayırmıyorsa problem hackathon için hazır değildir.

Ekipler hangi verileri güvenle kullanabilir?

Yalnızca onaylı ya da sentetik verileri. Maskelenmiş örnekleri önceden hazırlayın, gerçek kayıtların fazla hassas olduğu yerlerde sentetik kayıtlar üretin ve her şeyi onaylı araçlarla onaylı bir ortamda çalıştırın. Kişisel hesap yok, canlı sistemlere yazma yetkisi yok, dizüstü bilgisayarlara veri aktarımı yok.

Etkinlik sırasında değil, öncesinde veri koruma görevlinize (DPO) danışın: hangi veriler kullanılabilir, nerede işlenebilir ve etkinlikten sonra ne zaman silinecek? Ortamı ekiplerden önce bilgi güvenliği ekibi görmelidir.

Projeler nasıl değerlendirilmeli?

Kanıta göre. Her kartın, ekiplerin jüri aşamasına kadar hiç görmediği küçük bir ayrılmış seti vardır; yukarıdaki örnekte bunlar on e-postadır. Her ekip projesini bu vakalarda çalıştırır ve şunları raporlar: vaka türüne göre sonuçlar, bir hata ve neden olduğu, vaka başına kaba bir maliyet ve bir sonraki adımın neye ihtiyaç duyacağı. Sahibin bağlılığı da puan kadar ağırlık taşır: projeyi ileri götürmek için zaman ayırır mı?

Alkış sunucuyu ölçer. Ayrılmış vakalar fikri ölçer.

Jüriye süreç sahiplerini ve BT ya da bilgi güvenliğinden birini koyun. En akıcı konuşan kendiliğinden kazanmasın diye sabit bir demo formatı kullanın.

Kazananlara ne olur?

Etkinlikten önce ne söz verildiyse o. En iyi bir iki fikrin taahhüt edilmiş bir sonraki adım, bir bütçe ve sahip ile ekibin bir kısmı için ayrılmış zaman alacağı konusunda önceden anlaşın. Doğru sonraki adım kanıta bağlıdır: yapılabilirlik henüz belli değilse kavram kanıtı (PoC), iş akışının bir başlangıç ölçümüne ve plana ihtiyacı varsa keşif çalışması, sonuçlar zaten güçlüyse pilot. Kavram kanıtı, pilot ve MVP farkını anlatan not seçim yapmanıza yardım eder.

Kazanamayan kartlar, kanıtları ekli olarak bekleyen kullanım senaryoları listesine girer. Çoğu zaman bir sonraki turun en iyi adayları onlardır.

Etkinliğin kendisi nasıl olmalı?

• Öncesi: kartlar onaylanmış, veri hazırlanıp izni alınmış, ortam test edilmiş; ekipler kartların etrafında ve her birinde sahibin ekibinden en az bir kişiyle kurulmuş; herkese değerlendirme üzerine kısa bir giriş yapılmış.
• Sırası: mesai saatleri içinde bir ya da iki gün; sahipler kartlarını başta sunar; ortada her ekibin örneklerini çalıştırdığı bir ara kontrol; sabit formatta final demoları.
• Sonrası: kazananların bir sonraki adımı kararlaştırıldığı gibi başlar, öğrenilenler paylaşılır ve veriler silinir.

Bu sistemleri geliştirecek ya da kullanacak insanlar, gerçek bir kart üzerinde iki günde bir haftalık slayttan daha fazlasını öğrenir. Bu da iyi bir hackathon’u role göre bir müfredatın yararlı bir adımı yapar.

Davetlerden önce ne hazırlanmalı?

Herhangi bir duyuru yapmadan önce üç problem kartı taslağı hazırlayın. Sahibi ve örnekleri dolduramıyorsanız etkinlik hazır değildir. Aynı ilkeler (gerçek iş akışları, gerçek sahipler, kanıt) yapay zeka eğitimi ve dönüşüm çalışmamızın tamamında geçerlidir; Yönetici Atölyesi de bunları tek bir yönetim ekibiyle tek bir günde uygular.